برخی ازتبعات سوء مدیریت ها بر محیط زیست و منابع طبیعی کشور کمتر از صدمات وارده بر اقتصاد کشورکه به گرمایش جهانی نسبت می‏دهند نیست . 

  خشک شدن دریاچه هامون در سیستان و عوارض گسترده زیست محیطی ، اقتصادی و اجتماعی آن بر منطقه ، نابودی تدریجی دریاچه ارومیه و تهدیدهای آن و یا خشک شدن بسیاری از رودخانه‏ها که منجر به نابودی بسیاری از اکوسیستم‏های خرد و کلان پیرامون یا پایین دست آن شده است بیش از گرمایش جهانی محصول بی‏تدبیری و سوء مدیریت در کشور است . 

  احداث سدهای متعدد اثرات سوء و جبران ناپذیری بر دشتها و مناطق پایین دست و یا پوشش فلور و فن در مخازن خود گذارده  ، به گونه‏ای که در مورد سد کارون 4 ، تخریب 2400 هکتاراز جنگلهای قدیمی بلوط غرب را شاهد خواهیم بود ، که این موضوع هیچ ارتباطی به تغییر اقلیم ندارد و متاسفیم که باید بگوییم تبعات سد کارون 4 در نابودی اکوسیستم‏های منحصر به فرد غرب ایران 50 برابر بیش از تبعات گرمایش زمین بر اقتصاد و محیط زیست منطقه است . 

   آنچه که آبگیری سدهای سیوند و ملاصدرا و یا کارون 3 و 4 و یا سدهای بالادستی و پیرامونی دریاچه ارومیه براراضی حاشیه و یا پایین دست خود آوردند و یا کاهش گسترده حجم  اب رودهای سپیدرود ، کارون و زاینده رود و اثرات آن در نابودی پوششهای گیاهی و یا کاهش تنوع زیستی و یا آلودگی فزاینده آبهای روان و خاکها از یکسو و تغییر کاربری گسترده اراضی جنگلی ، مرتعی و حتی کشاورزی و یا استفاده لجام گسیخته از آبهای زیرزمینی برای مصارف کشاورزی و صنعتی، عوامل اصلی شدت گرفتن فرسایش خاک ، فرونشست زمین ، تخریب جنگل و بیابانزایی در کشور است که این میزان نتیجه مستقیم سوء مدیریت است تا بحث گرمایش جهانی . 

  در مجموع پدیده تغییرات اقلیمی هرچند تهدید جهانی محسوب می‏شوند اما تبعات آن برای کشورهای صنعتی در شرایط مساوی بیشتر از اثرات آن بر کشورهای درحال توسعه همچون ایران است ، زیرا میزان تخریبات منتج از پروژه‏های عمرانی در کشورهای صنعتی تقریبا روند نزولی گرفته است ، اما شیب آن برای کشورهای در حال توسعه همچون ایران ،همچنان صعودی است.

 توقف تخریب جنگلها و مراتع کشور از طریق توقف طرحهای
بهره برداری از جنگل و تغییر کاربری این اراضی  ، نیز کنترل احداث سدها و بازنگری در سیستم‏های مدیریت منابع آب و اصلاح سیستم آبیاری کشاورزی در کشور که 90% آب مصرفی و استحصالی کشور را در بر میگیرد ، از جمله مهمترین روشهای کنترل و کاهش تبعات سوء مدیریت در ایران است که باید مورد توجه جدی دولت و مجلس ایران قرار گیرد.