نوشته شده در ساعت 09:21:00 , مورخ 20/08/1387
کد خبر :
87081041
دیدگاه محمد درویش درباره قطع درختان کهنسال به بهانه مبارزه با خرافه پرستی
چرا بايد از درختان كهنسال پاسداري كنيم؟
چرا بايد از درختان كهنسال پاسداري كنيم؟
«ما بايد خود را در برابر فرزندان و نوههای خود مسئول بدانيم، زيرا با تخريب محيطزيست و منابعطبيعی، زندگی را برای آنان غيرممکن کردهايم.»
بخشی از بيانيهي پايانی اجلاس هزارهي سازمان ملل[1]
سبزپرس- محمد درویش* اگر سكونتگاههاي انساني جهان را در طول تاريخ با سازههاي مشهورشان نشانهگذاري كرده و بياد ميآوريم؛ اگر با شنيدن پاريس، برج ايفل در نظر ما جان ميگيرد؛ يا نيويورك را با تنديس غولآساي آزادياش بازشناخته و ... تهران را با برج ميلاد و ميدان سپيد آزادياش ...بايد به خاطر بسپاريم كه تكپايههاي ديرينه و ديرزيست درختان كهنسال ايرانزمين نيز، بيگمان يكي از مهمترين شناسهها و نشانههاي بومسازگان (اكوسيستم) متنوع اين بوم و بر مقدس، است.
نشانههايي كه در سرتاسر اين خاك گرانسنگ از دامنههاي البرز و زاگرس گرفته تا حاشيههاي سوزان دشت كوير به حيات خود – به رغم خشكساليها و سيلها و تندبادها - ادامه داده و با خويش اندوختهاي كمنظير از مقاومت و ماندگاري را به نسل امروز طبيعت ايران ارزاني داشتهاند. درختان كهنسالي كه بسياري از مردم جهان، چه بسا آرزوي داشتن فقط يكي از آنها را در كشورشان دارند و بومشناسان اروپايي، حسرت حضورشان را در قارهي سبز دارند!
و خوشبختانه، هنوز در پهنهي ايران زمين، ميتوان به دليل وجود نگاهي سنتي كه درخت را حرمت مينهاد و عزيز ميداشت، بيش از 400 درخت كهنسال از گونههاي مختلف را مشاهده كرد.
اما شوربختانه اينك – همان طور كه خوانندگان اين سطور دريافتهاند - به بهانهي همين نگاه سنتي و تقدسي كه نسبت به درختان كهنسال وطن وجود دارد، ميخواهند اين يادگارهاي ناهمتاي تاريخي و زنده را به مسلخ بفرستند و ما بايد ناباورانه بشنويم كه اين مهمترين راهكار مبارزه با ترويج خرافهپرستي از سوي دستگاه متولي فرهنگي كشور قلمداد شده است!
البته خوشبختانه با تحركات به موقع برخي از رسانهها و خبرگزاريهاي كشور و پژواك قاطعانهي شماري از مسئولين و مديران نهادهاي ذيربط، به ويژه ابوالقاسم بهرامي، رييس شوراي عالي جنگل، مرتع و آبخيزداري كشور، از ادامه اين روند تخريبي ممانعت به عمل آمده است و اميد ميرود كه متوليان فرهنگي و مذهبي كشور نيز با درايت و هوشمندي بيشتري با اين مهم مواجه شده و به ريشههاي ترويج و رونق روزافزون خرافهپرستي بپردازند و مسأله را حل كنند نه اينكه صورت مسأله را پاك كنند!
فرازناي كلام آنكه:
درختان كهنسال، بي شك در شمار سرآمدگان مواهب طبيعي هر سرزميني قرار گرفته و در ردهي ارزشمندترين «سرمايههاي طبيعي» محسوب ميشوند. بايد دانست هر منبع طبيعی يا دارايي زيستمحيطی، میتواند نوعی «سرمايهي طبيعی» محسوب شود که ارزش آن برای جامعه، طبق تعريف معادل با ارزش استهلاک منافع آتی است که میتوان از مصرف آن دارايي بدست آورد.
به سخنی ديگر، ارزش سرمايههای طبيعی را بايد مترادف با بقاء و ادامهي حيات نسل انسان در نظر گرفت؛ دريافتی که تا همين اواخر هيچ کوشش قابل توجهی برای کمّی کردن آن صورت نگرفته بود و کسی در انديشهي محاسبهي ارزش جنگل، تالاب، خاک کشاورزی، آب پاک، درختان كهنسال و ... از اين منظر نبود که اميد است روزي اين مهم تحقق يابد و ديگر شاهد چنين اخبار حيرتآور و غمانگيزي نباشيم.
*عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع
[1] اجلاس مزبور با شرکت رهبران بيش از 160 کشور جهان در سپتامبر سال 2000 در نيويورک برگزار شد. آنها گردِ هم جمع شدند تا در مورد مهمترين اولويتهای خويش برای قرن نوپا به تفاهم برسند که برآيند آن، توافق بر سر پنج محورِ مبارزه با فقر و گرسنگی، بيماری، بيسوادی، نابودی محيطزيست و تبعيض عليه زنان بود.
نسخه چاپي
نظرات (0 نظر نوشته شده است):
نظر خود را بنويسيد